Σου λέει ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται (!)

Μήπως αυτή η φράση - πρόταση είναι η λεγόμενη παρηγοριά στον "άρρωστο"?!? Αναμφίβολα όταν τα πράγματα εξελίσσονται τελείως διαφορετικά απ' ότι τα έχουμε στο μυαλό μας, στην καρδιά μας και κυριότερα στην ψυχή μας.. τότε είναι που εμφανίζεται αυτή η ανθρώπινη ανάγκη να εντοπίσει, να εκμαιεύσει - άλλοτε με μανία - το θετικό μέσα στο αρνητικό. Ή να βρει εκείνον το λόγο που έγινε ή δεν έγινε κάτι...
Και για πείτε μου... Για ποιόν άνθρωπο δεν είναι δύσκολο να χάσει κάτι που θέλει πολύ?!? 
Η απάντηση μέσα στο κεφάλι μου , μέσα στην καρδιά μου και μέσα στην ψυχή μου συνοψίζεται σε επτά λέξεις. Όσο θα έχεις βρεθεί εδώ.. θα έχεις καταλάβει ότι δεν είμαι και ο πιο λακωνικά εκφραστής του γραπτού λόγου. 
Και που λες...δηλαδή λέω... 
- Για κάποιον που δεν το ήθελε πολύ! 
Είμαι αυτός ο άνθρωπος που πιστεύει πάρα στην δύναμη της θέλησης. 
Ειδικά όταν η θέληση συνοδεύεται από επιμονή και υπομονή τότε τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα και να δεις τον εαυτό σου να φτάνει εκεί που μπορεί και να νόμιζες ότι δεν θα φτάσει ποτέ ή (ή και) "ποτέ".
- Και πότε φανερώνεται αυτή η δύναμη?  
- Όταν εμφανίζονται τα εμπόδια.
Τα εμπόδια δοκιμάζουν τη δύναμη της θέλησης μας. Αν κάνει άξαφνα την είσοδό του ένα κι εσύ το βάλεις στα πόδια τότε λυπάμαι που σου το λέω, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελες πολύ έως και καθόλου?! Για το τελευταίο τρέφω μεγάλες αμφιβολίες διότι μου φαίνεται ακυρωτικό τελείως και αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι "Γιατί να ξεκινήσεις κάτι που εν τέλει δεν ήθελες?" 
Αυτή την απάντηση δεν θα την δώσω. Προς το παρόν θα την κρατήσω για τον εαυτό μου.
Θα συνεχίσω την εκδήλωση και έκφραση σκέψεων αύριο ίσως... Αφήνοντας όλα τα παραπάνω σ ένα παρελθόν και αναμένοντας τα υπόλοιπα στο μέλλον... Ίσως μέχρι τότε να έχω διαπιστώσει εκείνον τον λόγο που έγιναν τα πράγματα έτσι ή δεν έγιναν έτσι. 
Πάντως σκοπεύω να μιλήσω με παραδείγματα και να βάλω γι' άλλη μία φορά το χέρι στη καρδιά. 
Αν και όταν το αντικείμενο παραγωγής λόγου είναι η τέχνη κανονικά το χέρι το βάζουμε στην ψυχή. 

Ναι, ναι σου είπα αλήθεια και αυτές οι λίγες λέξεις αυτής της παραγράφου που μόλις διαβάζεις ανήκουν σε μία άλλη μέρα. Μιά μέρα που θα εκθέσω κάποια γεγονότα της ζωής μου και θα μπορούσαν να φέρουν έναν συγκεκριμένο τίτλο. Έναν φωτεινό τίτλο με neon και θα λέει "Θέλω τόσο πολύ και Ξέρω ότι Θα βρω Σίγουρα τον τρόπο". Προειδοποίηση δεν θα εκθέσω τρίτους.. Όλα θα είναι διατυπωμένα με τέτοιον τρόπο που μόνο όσοι με ξέρουν καλά θα καταλάβουν εστιασμένα σε ποια άτομα της μέχρι τώρα ζωής μου αναφέρομαι. 
Εκείνος δηλώνει ότι είναι κάπου λίγο πιο μακριά από εμένα. Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι αναπνέει τον αέρα της πρωτεύουσας αυτής της χώρας. Εγώ θέλω να τον δω και μέσα σ' ένα κατεβατό του λέω ότι αν μου πει το ναι θα πάω να τον βρω. Ήθελα να δω τόσο πολύ τα μάτια του και ήμουν διατεθειμένη να μην ακούσω τίποτε άλλο μπροστά σε αυτή τη θέληση που είχε "γεννήσει" ο έρωτας μου για εκείνον. Θα έβαζα βενζίνη στο αυτοκίνητο και θα έκανα κάτι για πρώτη φορά στην ζωή μου. Θα πήγαινα εκεί που είναι εκείνος με αυτά τα μάτια... Το εμπόδιο (ή η φωνή της λογικής) θα μου έλεγε.. "Ε ψιτ κοπελιά!! Δεν έχεις κάνει κάτι τέτοιο!! Μόνο στην πόλη σου το έχεις κυκλοφορήσει το όχημα κι εδώ που τα λέμε, θυμίζει και χωριό. Οπότε η πίστα της Αθήνας είναι επικίνδυνη!!" Ξέρω ότι με παγωμένα χέρια αλλά ζεστή καρδιά θα το έκανα. Κι αν εν τέλει, το εμπόδιο αυτό ένιωθα ότι, πάει να σηκώσει πανηγυρικά τη σημαία της νίκης και να μου στερήσει αυτό που πραγματικά ήθελα, τότε θα έπαιρνα τα μέσα. Ήθελα να τον συναντήσω και αυτό αρκούσε για να μετατρέπει το κάθε εμπόδιο το κάθε άγχος σε δράση!! Όλα αυτά μπορεί να κάνει η θέληση. 
ή Μπορεί να ενεργοποιήσει αυτό που λέμε Υπομονή και κάπως έτσι να κατακτήσεις αυτό που καρτεράς. 
Ας μην πάμε πολύ μακριά...Μόνο μέχρι την Ιθάκη κι ας πάρουμε ως παράδειγμα την γνωστή Πηνελόπη. Η υπομονή της, που "τρεφόταν" από την θέληση της, να ξανά ιδωθεί με τον Οδυσσέα της, τελικά την οδήγησε στην επανένωση που καρτερούσε είκοσι χρόνια!! "Τέρας" υπομονής η συνονόματη! Εσύ παρόλα αυτά καλό θα ήταν να μην το φτάσεις στα άκρα και περιμένεις τόόσο πολύ. Ένα παράδειγμα φέραμε για ν' αναδείξουμε την απίστευτη δύναμη που έχει η θέληση. 

Τώρα ο λόγος σ΄ εσάς!!! Τι θελήσατε τόόσο πολύ και κάνατε κάτι τολμηρό για τα δικά σας δεδομένα μ' έναν και μοναδικό σκοπό... για να έχετε αυτό που θελήσατε!?!

Πάντως για την ιστορία... Το ναι του δεν το πήρα ποτέ. Οπότε δεν έζησα την ζωή μου στα άκρα [για τα δικά μου δεδομένα πάντα]. 
Αλλά σ' αυτή τη περίπτωση έμαθα εκείνον το λόγο που έγιναν ή δεν έγιναν τα πράγματα έτσι. 
Ενώ, στην περίπτωση που με ώθησε να γράψω αυτό το κείμενο, πρέπει ν ακολουθήσω το παράδειγμα της συνονόματης και ν αφήσω το χρόνο, να δω τι έχει να με διδάξει μέσα από αυτή τη παύση. Γιατί η θέση μου θα είναι κάπου ανάμεσα στο αγαπητό κοινό και όχι μέσα στο "πειρατικό πλοίο" ?!? Γιατί η ζωή "αποφάσισε" να κάνει αυτή τη παύση στην επιλογή μου για πιο ενεργητική επαφή με τον κόσμο του θεάτρου?!? Δεν υπάρχει κάποια χροιά παραπόνου στα ερωτήματά μου. Είναι ερωτήματα που ψάχνουν το όφελος μέσα σε μία κατάσταση που άλλαξε και μας οδηγεί να λέμε "όλα για κάποιο λόγο γίνονται"!