...Μία Ανάσα...

Κάποιες φορές σκέφτεσαι και κυρίως νιώθεις ότι χρειάζεσαι λίγο χρόνο για τον εαυτό σου έτσι ώστε να εκτιμήσεις λίγο ή πολύ αυτά που γίνονται ή καλύτερα επιλέγεις να κάνεις μέσα στη ζωή σου. Να βγεις λίγο από το mode του κοινωνικά διαμορφωμένου ρομπότ και να αρχίσεις να επεξεργάζεσαι τις σκέψεις σου και μετά τις πράξεις που γεννάνε οι σκέψεις σου. Η δουλειά αυτή είναι δύσκολη άλλα το γεγονός ότι φέρει αυτόν το χαρακτηρισμό δεν σημαίνει ότι είναι και ανέφικτη. Ανέφικτο είναι ότι δεν θέλουμε ή δεν ποθήσαμε αρκετά. Αν θέλεις να κάνεις αυτή την παρένθεση στη ζωή σου παίρνεις μία βαθιά ανάσα και ξεκινάς αυτή τη διαδικασία του σκαψίματος. 
Η βάση που θα στηριχτεί όλο αυτό το οικοδόμημα σκέψης, θεωρώ ότι καλό θα ήταν, να είναι το τι μου αρέσει και τι όχι. Τι επιλέγω να κάνω στη ζωή μου που μου αρέσει και τι κακώς επιλέγω να κάνω που δεν μου αρέσει. Ποιοί είναι οι λόγοι εκείνοι που με ωθούν να συνεχίζω να κάνω πράγματα που δεν μου αρέσουν πλέον, δεν με ευχαριστούν και κατ΄ επέκταση με πιέζουν. Και αν αυτοί οι λόγοι προσφέρουν καρπούς ευτυχίας τότε ίσως να αξίζει να συμβιβαστείς. Λέω ίσως γιατί πολλές φορές - όταν είμαι καλά - παίζει η κασέτα με τίτλο "μια ζωή την έχουμε" μέσα στο κεφάλι μου, που μου δημιουργεί μία υποχρέωση προς τον εαυτό. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την άρση του συμβιβασμού. Δηλαδή η καθημερινότητα μας από την εργασία μας μέχρι την κούπα που θα πιούμε τον καφέ μας ή γενικά το αφέψημά μας να είναι ξεκάθαρη δικιά μας επιλογή δίχως ίχνος συμβιβασμού. Η παραπάνω συλλογιστική πορεία είναι γέννημα της προσωπικής μου πεποίθησης που περιγράφει τη δύναμη της θέλησης. Δηλαδή όταν υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος. Θα κάνω ανάλυση όσο το δυνατόν μικρότερη εκμεταλλευόμενη κάποιο παράδειγμα.
Μία εργασία η οποία στο πυρηνικό της αντικείμενο υστερεί από δημιουργικότητα και αυτή η επανάληψη των ίδιων βημάτων προξενεί στο άτομο που ασχολείται με αυτή, ψυχική κούραση.
Γι αρχή, η δύναμη της θέλησης έχει φτάσει αυτό το άτομο σε αυτή τη συνειδητοποίηση. Μην ξεχνάμε την ύπαρξη των παρωπίδων. Αυτός ο άνθρωπος θέλει να βγει από αυτή τη ψυχική κούραση κι έτσι δεν θέλησε να εθελοτυφλεί, αλλά να αναζητήσει εκείνη τη λύση που θα διώξει μακριά την άσχημη ψυχική του κατάσταση. Το ζύγισμα της όλης κατάστασης τον έκαναν να καταλάβει ότι οι καρποί ευτυχίας δεν επαρκούν και ότι η βασική του καθημερινή συνήθεια που του εξασφαλίζει και την επιβίωση χρειάζεται αλλαγή. Θέλει για παράδειγμα να ασχοληθεί με το marketing και γενικά με τον επιστημονικό κλάδο που αφορά στην προώθηση ειδών. Τα οποία όμως θα ήθελε ιδανικά να τα προωθεί στο καταναλωτικό κοινό με ηθικό τρόπο και να μην στηρίζεται σε καλό αλλά ανήθικο marketing το προϊόν. 'Όπως για παράδειγμα γνωστές εταιρείες τροφών για τα τετράποδα φιλαράκια μας.
Δεν έχει ακόμα στην κατοχή του τέτοιο τίτλο σπουδών. Μπορεί όμως εφόσον θέλει να κάνει όλα εκείνα τα βήματα που προϋποθέτουν και κάποιες θυσίες για να το αποκτήσει. Και στη συνέχεια εφόσον νιώθει κάποια αδυναμία στη διαχείριση της αγγλικής γλώσσας να κάνει μαθήματα έτσι ώστε να φρεσκάρει όλα αυτά που έχει ξεχάσει και να εξελιχθεί σε βαθμό που να επαινείται το μέσα του. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την προϋπηρεσία μπορούν να διαμορφώσουν ένα βιογραφικό σημείωμα το οποίο θα σταλεί σε πολλές εταιρείες και μία από αυτές θα επενδύσει σε αυτόν τον άνθρωπο με όρεξη για δημιουργία και δουλειά. Ακόμα και αν απορριφθεί η συνέχεια και η επιμονή θα κάνουν αυτό το βελάκι με τα πλαστικά φτερά να φτάσει στο κέντρο του στόχου. Εκείνη τη στιγμή και όλες εκείνες που θα προσπαθεί για το στόχο του θα έχει διώξει από πάνω του πολύ μεγάλο φορτίο ψυχικής κούρασης, διότι θα βαδίζει προς τα εκεί που λείπει ο συμβιβασμός και υπάρχει η συνειδητή επιθυμία. Με αίσθημα ανοιχτής παραδοχής έχω να πω ότι το στομάχι του ανθρώπου που θα επιχειρήσει αλλαγή καριέρας πρέπει να είναι πολύ γερό. Ειδικά αν αυτή η ενέργεια πραγματοποιείται, ενώ δουλεύει ταυτόχρονα για να ζήσει. Ίσως να μοιάζει μ' ένα χωρισμό που επιλέγεις ο ίδιος. Σίγουρα είναι χωρισμός. Άλλου είδους, με κάμποσα κοινά συναισθήματα που αφήνει ένας χωρισμός πίσω του. Ανασφάλεια, φόβοι για το καινούργιο που θέλεις να έρθει στη ζωή σου αλλά επειδή δεν το ξέρεις όπως το -βαρετό- παλιό και σε βγάζει από τη ζώνη ασφαλείας σου σε κάνει να αγχώνεσαι και να αμφιβάλλεις.
Κάποιος είπε το εξής : <<Είκοσι χρόνια από τώρα θα είστε απογοητευμένοι όχι για τα πράγματα που κάνατε, αλλά από εκείνα που δεν τολμήσατε. Έτσι, λύστε τα σχοινιά, βγείτε από το ασφαλές λιμάνι και βάλτε αέρα στα πανιά σας. Εξερευνήστε, ονειρευτείτε ανακαλύψτε>> Αυτός που τα ξεστόμισε λέγεται Μαρκ Τουαίην.... 
Ένας άλλος είπε κάτι άλλο με σχεδόν ίδιο νόημα
<<Αν κάνεις αυτό που έκανες πάντα, θα πάρεις αυτό που είχες πάντα.>> (Τόνι Ρόμπινς)
Ααα ας φέρουμε στην "κουβέντα" και τα λόγια του κ. Χριστόφορου Κολόμβου..
<<Ποτέ δεν θα διασχίσεις τον ωκεανό, αν δεν πάρεις την απόφαση να αφήσεις την στεριά>>

Μία ανάσα πιστεύω είναι αυτή που μας χωρίζει από τα όνειρά μας ή από αυτά που ποθήσαμε και ποθούμε πολύ. Μία απόφαση που ναι είναι δύσκολο να παρθεί αλλά μέχρι πότε θα κάνουμε ή θα κάνεις αυτό που δεν σου αρέσει μόνο και μόνο για να επιβιώνεις σ ' αυτόν τον κόσμο. 
Γύρνα τούμπα τον εαυτό σου και δες τι θα πέσει από μέσα σου... Ότι πέσει είναι αυτό που δεν χρειάζεσαι και πρέπει να το κάνεις πέρα παίρνοντας μία βαθιά γεμάτη οξυγόνο ανάσα.

Υ.Γ. Αυτό το προσωπικό μπλογκ το άνοιξα με την προοπτική να γράφω για κομμάτια υφασμάτων και για παπούτσια... Να προβάλλω το δικό μου στυλ.. αυτό που επιλέγω εγώ κάθε μέρα για να κυκλοφορήσω τον εαυτό μου. Αυτά που <<μιλάνε>>για εμένα, πριν από εμένα. Αυτά που μου αρέσουν και ίσως θα μπορούσαν να δώσουν λίγη έμπνευση και σε άλλους. Σε όσους θέλουν να παίζουν με τα ρούχα όπως κι εγώ. Μέχρι στιγμής το περιεχόμενο αυτού του προσωπικού μπλογκ μόνο αυτό δεν είναι... Γιατί ακόμα δεν έχω πάρει αυτή την Α ν ά σ α  που θα σηματοδοτήσει την αλλαγή. Όπως και κάτι άλλες ανάσες οι οποίες δεν είναι της παρούσης. 

Ευχαριστώ που δίνεται λίγο από το χρόνο σας εδώ. Ελπίζω να είναι χρόνος που νιώθετε ότι αξίζει. 

Πάρτε βαθιές ανάσες παιδιά, γιατί αλλιώς χανόμαστε!