Για εσένα που είσαι εδώ...

Άκου να σου πω τι έχει γίνει τώρα. Εσύ ναι..! στέκεσαι μπροστά από μία οθόνη αλλά ταυτόχρονα στέκεσαι και μπροστά από ένα τραίνο με πολλά βαγόνια. Είναι σταματημένο και περιμένει να επιβιβαστείς. Ανοίγουν οι πόρτες του, εφόσον έκανες εκείνο το "κλικ" που σε οδήγησε εδώ... Μπαίνεις μέσα, εφόσον άρχισες να το επεξεργάζεσαι με τα τελείως μοναδικά μάτια σου... Έχει λίγους συνταξιδιώτες, καθώς δεν πορεύεσαι μόνος σ αυτή τη ζωή. Άλλο αν κάποιες δύσκολες στιγμές νιώθεις. Κι έχει κι έναν οδηγό. Αυτός θα χαράξει την διαδρομή αλλά εσύ θα τ' αντιληφθείς όλα όπως νιώθεις. Εσύ θα βάλεις τα "χρώματα" πάνω σε όλες αυτές τις εικόνες που θα δεις. Χρώμα που η αλήθεια είναι τις περισσότερες φορές, ταυτίζεται με το χρώμα που θα υπάρχει στην ψυχή σου εκείνη τη μέρα που θα αποφασίσεις να "ταξιδέψεις" με το τραίνο μου. Αλλά εδώ κανένας "επιβάτης" δεν κλείνει θέση με αριθμό. Κανένας εδώ μέσα δεν αντιστοιχεί σ ΄έναν αριθμό. Είμαστε Συναισθήματα Εδώ και ΌΧΙ νούμερα. Αυτός θα είναι και ο λόγος που όταν δεν θα σου αρέσει κάτι και όταν θα έχεις βαρεθεί την θέση σου θα μπορείς ν΄ αλλάξεις και μαζί με την θέση θ αλλάζει και η "θέα" σου. Όποτε θέλεις θα διαλέγεις την θάλασσα.. και όποτε θέλεις το βουνό. Πάμε λοιπόν...Όσοι θέλετε να ανακαλύψουμε τι έχει περισσότερη σημασία σ' αυτή τη ζωή. Το ταξίδι ή ο προορισμός....Ή και τα δύο!?! Δέστε τις ζώνες σας , παρακαλώ πολύ το ταξίδι ξεκινάει!