Είμαι πρεζόνι κοπελιά...

- Μία βοήθεια (είπε)
- Δεν μπορώ να σε βοηθήσω του είπα, κοιτώντας τον μέσα στα μάτια που με το ζόρι κράταγε ανοιχτά.
- Μην φοβάσαι (είπε)
- Δεν φοβάμαι του είπα προσπαθώντας να καταλάβω πως επέλεξε να φτάσει σε αυτήν την κατάσταση
- Βοήθησέ με είπε και χτύπησε το χέρι του.
....Εκεί πετάχτηκα ομολογώ... 
- Μην φοβάσαι (ξανά είπε)
- Τι θέλεις του λέω.
- Βοήθεια μου λέει. Είμαι άρρωστος. 
- Κι εγώ του λέω (πόσο εγωιστικό που κατευθείαν το γύρισα σε μένα)
- Θέλεις να σου δώσω χρήματα να αγοράσεις μπάφο του λέω. 
- Όχι μου λέει. Θέλω να αγοράσω τσιγάρα.
- Θέλεις χρήματα για ν αγοράσεις μπάφο του ξανά λέω. Το ξέρω!! 
- Κοπελιά είμαι πρεζόνι, μου λέει ενώ κλαίει. 
- Είμαι άρρωστος!!! 
- Η Παναγία να σ'  έχει καλά.
- Η Παναγία να μ'  έχει καλά... ακόμα και αν σου δώσω χρήματα για να καταλήξεις να πάρεις τη δόση σου.?!?
- Θέλω να πάρω τσιγάρα κοπελιά.
- Γιατί επέτρεψες στον εαυτό σου να φτάσει σε αυτό το σημείο του λέω. 
- Γιατί αυτή η εξαθλίωση από επιλογή.(?)
- Είμαι πολύ άρρωστος. Ξανά λέει. 
- Θέλω να αγοράσω τσιγάρα.
- Κάπνιζες τσιγαριλίκια κι έτσι έφτασες εδώ. Πώς ξεκίνησε τον ρωτάω.
- Είμαι πρεζόνι κοπελιά λέει και τα κόκαλα στο πρόσωπό του πετάγονται ενώ μιλάει...
- Ξέρω ότι δεν θα κάνω καλή πράξη αν σου δώσω χρήματα. Και αν σου δώσω μην μου πεις η Παναγία να με χει καλά.
- Θέλω να καπνίσω τσιγάρα κοπελιά. 
- Δηλαδή τα χρήματα θα τα δώσεις για τσιγάρα? Μου λες αλήθεια?
- Είμαι πρεζόνι. 
- Γιατί κάνεις πρέζα γαμώτο κέρατό μου...κοίτα πως σε κάνει!!! 
- Είμαι άρρωστος!!! με κλάματα
Τελικά έκανα κίνηση και του έδωσα πενήντα λεπτά. Δεν ξέρω τι θα τα κάνει. Ξέρω στα σίγουρα ότι είναι χρήστης πρέζας. 
Ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα είμαι συνένοχη στο έγκλημα. 
Ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα αυτός ο άνθρωπος είναι προϊόν των συνθηκών που μεγάλωσε?!?
Ξέρω ότι η ζωή δεν του φέρθηκε και τόσο ανθρώπινα αλλά κι εκείνος επέλεξε να κάνει "μακροβούτια" μέσα σε "λάσπες" και "ακαθαρσίες". Αφιερώνει την ίδια του τη ζωή στα ναρκωτικά. Δεν είναι εκείνος που ορίζει το πλοίο της ζωής του. Έχει βάλει την πρέζα στο τιμόνι και τον πηγαίνει εκείνη όπου θέλει... Κυρίως τον πετάει πάνω σε βράχια και όλο μπαίνει νερό και όλο φτάνει πιο κοντά στο σημείο να βουλιάξει... Έχει παραιτηθεί!!! 
Επιπλέον, νομίζω ότι ξέρω και ποια είναι η παρέα του. Κάτι μου λέει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι αρκετά μόνος του. Και ίσως συντροφιά του κρατά η αγαπημένη του πρέζα. Η μοναξιά είναι η αιτία πολλών κακών. 
Αχ αν ήταν μαζί μου, η φίλη μου η Αναστασία, τότε κατά πάσα πιθανότητα θα κάναμε πιο βοηθητικό διάλογο με αυτόν τον άνθρωπο που έχει επιλέξει να δώσει το δώρο της ζωής στα ναρκωτικά. 
Ίσως να τον παρέπεμπε σε κάποιον κοινωνικό φορέα αυτής της πόλης... Ίσως και όχι... Γιατί αναγνωρίζεις ότι η θέλησή του για ζωή έχει σχεδόν εξαντληθεί. Δηλαδή νιώθω ότι μόνο με κάποια βία θα πήγαινε να κάνει την αρχή για απεξάρτηση. Και ίσως δεν του έδινα αυτό το μισό ευρώ για τσιγάρα μάλλον... 
Με ευχαρίστησε κι έφυγε 
Και δεν μου είπε η Παναγία να με χει καλά.