Αυτό το καλοκαίρι δεν ήταν και τόσο καλοκαίρι

Πώς ήταν το καλοκαιράκι σας???? Δροσερό? Με πολλά πολλά μπάνια στη θάλασσα? Ανάλαφρο? Ίσως γλυκό και ήρεμο καλοκαιράκι? Πώς το νιώσατε? Σας δρόσισε ή σας ζόρισε?

Εύχομαι να ήταν όλα τα παραπάνω [τα θετικά] και να σας ξεκούρασε στο βαθμό που είχε το μέσα σας και το έξω σας ανάγκη. Να σας πήρε κάποιο βάρος και αυτός να είναι ο λόγος που η μπαταρίες σας είναι γεμάτες ενέργεια για το ξεκίνημα που σηματοδοτεί ο μήνας Σεπτέμβρης. Γιατί πλέον όλοι μας είμαστε πίσω στα "θρανία" μας. Οι υποχρεώσεις μικρών, μεγάλων έχουν μπει στη γραμμή αφετηρίας και μαζί με αυτές κι εμείς. Είναι ένας μήνας που σε κάποιους προκαλεί ευχαρίστηση. Γιατί θα με ρωτήσεις. Και θα σου απαντήσω : "Γιατί κάποιοι μεγάλοι πλέον δεν αγαπάνε τόσο τη ζέστη του καλοκαιριού. Κουράζονται από τον ακούραστο φωτεινό ήλιο και τις μεγάλες ημέρες. Και ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που θα τους προσφέρει αυτή την ανακούφιση. Θα δροσίσει ο καιρός και θα περιοριστεί το ωράριο "εργασίας" του ήλιου. Αναντίρρητα υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που τον σιχαίνονται, καθώς είναι ο μήνας που ανακοινώνει άλλο ένα τέλος, άλλου ενός καλοκαιριού. Τα <<πρέπει>> αρχίζουν και στήνουν χορό και μαζί με αυτά πρέπει να χορέψεις κι εσύ. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν και κάποιοι άλλοι άνθρωποι στην απέναντι όχθη του ίδιου ποταμού  που τους προκαλεί ευφορία αυτό το ζεστό κλίμα του καλοκαιριού και όλα όσα πάνε συνοδευτικά με αυτό. Είναι για κάποιους η εποχή της ξεγνοιασιάς και της χαλάρωσης. Η εποχή της μεσημεριανής σιέστας!!!! Ιερό πράγμα η μεσημεριανή σιέστα! Εσύ που είσαι εδώ και με διαβάζεις....σε ποια από τις δύο όχθες του ίδιου ποταμού βρίσκεσαι? Σε διαπερνούν συναισθήματα στοχασμού ή απόρριψης γι' αυτήν την εποχή?

Πάντως το δικό μου καλοκαίρι είχε πολλά μέσα....Ένα απ' όλα αυτά τα πολλά ήταν ότι είχα την αίσθηση πως αυτό θα ήταν ένα από τα καλύτερα καλοκαίρια της μέχρι τώρα ζωής μου. Χα! Ο Αύγουστος δεν είχε έρθει ακόμα για να διαταράξει αυτήν την αίσθηση. Ήρθε! Και μαζί με αυτόν ήρθε και μία μόνιμη αναστάτωση που δεν με άφηνε να ησυχάσω. Ελπίζω εσείς να παραμείνατε γαλήνιοι τόσο, όσο εγώ παρέμεινα ταραγμένη. Αν έγιναν έτσι τα πράγματα για εσάς, τότε αυτό σημαίνει ότι ήσασταν σαν την ήρεμη θάλασσα δίχως ρυτίδα κυματισμού στην επιφάνειά της. Με μία λέξη....Ζεν!!!! 

Ύστερα από όλα τα παραπάνω που ακούγονται σαν γρίφος σοφού γέροντα που δίνει συμβουλές σε rpg παιχνίδι και δεν διαφωτίζει τον αναγνώστη θέλω να πω ότι το καλοκαίρι και οι διακοπές εντός αυτού μπορούν να γίνουν πηγή άγχους. Σε ακούω να διαφωνείς και να λες άγχος και καλοκαίρι και διακοπές δεν μπορούν να μπουν στην ίδια πρόταση. Να τώρα μόλις σκέφτηκες : <<Κάτι πάει λάθος!!!!>>  Ίσως πάλι.... και να συμφωνείς. Ποιο πιθανό θα φάνταζε το σενάριο ενός χωρισμού που προέκυψε ή έπρεπε να προκύψει μέσα στο καλοκαίρι και αυτό <<γέννησε>> το άγχος.....παρά, το να γέμισε πιο βαριά συναισθήματα το καλοκαίρι λόγω της χαλαρής του φύσης. Με άλλα λόγια, επειδή είναι αυτό που είναι. Το λέει και ο τίτλος του. Καλοκαίρι. Καλός καιρός. Αυτό από μόνο του δεν είναι κάπως εκβιαστικό. (?) Δεν θα μπορούσε να είναι μία από κοινού γενική παραδοχή, ότι το καλοκαίρι μας αναγκάζει να είμαστε καλά.... (?!) Όπως και τα Χριστούγεννα για παράδειγμα. Θεωρώ ότι σε αυτά που σας απευθύνω ερώτηση η απάντηση είναι καταφατική. Ω ναι....ναι!!!! Σε νιώθω και βλέπω που κουνάς το κεφάλι σου καταφατικά. [Τώρα αυτό που κάνω εγώ....ίσως να είναι λίγο εκβιαστικό XD ] Θεωρώ ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το έχουν τοποθετήσει κάτω από έναν μεγεθυντικό φακό. Και ο φακός αυτός δεν είναι άλλος πέρα από τον φακό της ωραιοποίησης. Σχεδόν όλα, μέσα στα σόσιαλ φαίνονται όμορφα. Μυρίζουν όμορφα. Ακούγονται όμορφα. Ειδικά και γενικά οι αισθήσεις ενεργοποιούνται και το αποτέλεσμα από τα διάφορα ερεθίσματα που δέχονται είναι : <<Βλέπω τη ζωή του άλλου και πολλές φορές σκέφτομαι ότι θα ήθελα να πέρναγα κι εγώ τόσο όμορφα, όσο και ο άλλος>>. Εσύ [Εγώ] όμως εντελώς αντίθετα βιώνεις [Βιώνω] τα εκ διαμέτρου αντίθετα συναισθήματα και μάλιστα επειδή είναι τόσο αληθινά δεν τα κάνεις [Κάνω] στόρι. Αυτό που έκανες [Έκανα] ήταν να ανεβάσεις [Ανέβασα] στα ράφια του ίνσταγκραμ ένα ποστ το οποίο δειλά - δειλά έκανε αναφορά στην ψυχική υγεία που κατά καιρούς πάσχει. Και μάλιστα η πηγή που δημιουργεί όλο αυτό το ψυχικό άλγος μπορεί να είναι το μέσο που χρησιμοποιείς [Χρησιμοποίησα] εσύ [Εγώ] για να αναδείξεις [Αναδείξω] αυτό το θέμα. Αυτό είναι ο ορισμός του Mindfuck!!!! Είναι ίσως.... σαν να προσπαθώ να σβήσω μία φωτιά με φύλλα φοίνικα!!!! Αυτό είχε κάνει μία φορά ένας παίκτης στο ελληνικό Survivor που το παρακολουθούσα τόσο όσο γιατί το έβλεπε ο πατέρας μου και ήθελα να έχουμε μία κοινή συνήθεια. Όταν το είδα αυτό το σκηνικό γέλασα πολύ. Τώρα σου επιτρέπω πλήρως ελεύθερα να γελάσεις με αυτό που έκανα εγώ. Τέλος πάντων. 

Ο ερχομός ενός συγκεκριμένου προσώπου στη ζωή μου και η απόφαση να διώξω κάποιον άλλον από τη ζωή μου έκανε το άγχος να μοιάζει με νεογέννητο που θέλει το βυζί της μάνας του κάθε δύο ώρες για να τραφεί και να μεγαλώσει. Έτσι λοιπόν η τροφοδοσία έγινε από εμένα προς εμένα κι εγώ αντί να βιώνω τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού με ευχαρίστηση. Το βίωσα με δυστυχία και αναζήτηση του νοήματος στην ζωή. Σε αυτό το σημείο είναι υψίστης σημασίας να αναφέρω ότι ο Αύγουστος μήνας είναι και ο γενέθλιος μήνας μου. Ποιος θα περίμενε ότι θα περνούσα τα γενέθλιά μου, με μία ταραχή η οποία θα διαρκούσε σχεδόν όλη τη μέρα και θα έπρεπε όλη την ώρα να κάνω κάτι για να ξεγελάω τον εγκέφαλο. Ήθελα μία διακοπή από την αναζήτηση δραστηριοτήτων και να μπορώ να κάτσω σε μία ξαπλώστρα το καλοκαίρι και να κοιτάζω τη σκεπή (το ταβάνι) της καλοκαιρινής ομπρέλας που είναι φτιαγμένη από ένα μάτσο λεπτά καλάμια. Η Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή, η οποία συνυπάρχει με μία καταθλιψούλα δεν μου έκανε το χατίρι να απολαύσω αυτό που σας περιέγραψα μόλις πριν από λίγο.Τώρα όμως που είμαι πολύ πολύ καλύτερα. Κάνω χιούμορ και λέω ότι τα "κορίτσια".... η ΓΑΔ και η Κάπα ήθελαν να πάνε κι αυτές διακοπές!!!! Δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν κι αυτές διακοπές?!?!? Κι έκαναν <<διακοπές>>! Τις πήγα στην Αίγινα. Τις πήγα για μπάνιο! Τις πήγα σε αρχαιολογικούς χώρους, σε μουσεία, σε πλωτό θερινό σινεμά, σε μπίτς μπάρ και έπεισα την παρέα να παίξουμε ένα παιχνίδι στο οποίο ζωγραφίζεις μία φράση και οι υπόλοιποι πρέπει να βρουν την φράση αυτή.... Και που λες.... Ποια είμαι εγώ που θα τους το απαγορεύσω!!!! Η Πηνελόπη είμαι. Μία κοπέλα που έχει ζήσει 32 Αύγουστους σ αυτόν τον κόσμο. Μία ευαίσθητη μέσα σ έναν κόσμο που οι άνθρωποι σκοτώνουν τους ανθρώπους. Μία γραμματέας που ξέρει να χειρίζεται πολύ καλά ένα πρόγραμμα τιμολόγησης, αλλά πλέον βαριέται. Μία πλέον κοκκινομάλλα, γιατί κάπου έπρεπε να ξεσπάσω. Μία κοπέλα, γυναίκα με περίεργο ντύσιμο και περίεργα νύχια.. Μία λιγομίλητη αλλά ακραία εκφραστική στο γραπτό λόγο.. Μία που παίζει θέατρο.. Μία που επιλέγει και τα απαγορευμένα.. Μία που θέλει να την κάνουν παρέα.. Μία που φοβάται τη μοναξιά.. Μία που θέλει να κάνει παιδιά.. Μία που εμπιστεύεται πολύ όταν διακρίνει ευγένεια στον άλλον.. Μία που θέλει μία ζωή ήρεμη χωρίς τα φίλτρα του ίνσταγκραμ και γενικά την τελειότητα των σόσιαλ.  Μία κοπέλα, μία γυναίκα της οποίας της δόθηκε η ευκαιρία να υπάρξει σε αυτόν τον κόσμο και θέλει με τον δικό της τρόπο να υπάρξει. Είχα την ανάγκη να μου υπενθυμίσω ποια είμαι και γι αυτό τώρα εσείς αναγκάζεστε να διαβάζετε όλα αυτά για εμένα. Αυτό που μπορώ να σας προτείνω να κάνετε με αφορμή την προηγούμενη αυτοπροβολή μου, είναι να υπενθυμίσετε κι εσείς στον εαυτό σας ποιοι είστε. Είτε μία μέρα που θα έχει καλοκαίρι....Είτε μία μέρα που θα έχει βαρύ χειμώνα. Κάτι μέσα μου με κάνει να πιστεύω ότι μπορεί και να είναι βοηθητικό. Αν κάποιος το δοκιμάσει, θα χαρώ να μου πει πως ένιωσε μετά από αυτό.

Εν' κατακλείδι,

η αλήθεια του δικού μου καλοκαιριού, που δεν ήταν και τόσο καλοκαίρι συνοψίζεται μέσα στις ακόλουθες προτάσεις.

Ότι ναι, μπορεί να έρθει ένα πρόσωπο στη ζωή σου [μου] και ταυτόχρονα να χρειαστεί να διώξεις [διώξω] ένα άλλο, κι αυτό να ξεκινήσει σεισμική δραστηριότητα στην ψυχή σου [μου].
Ότι το άγχος δεν έχει αργίες, ούτε καταλαβαίνει από "γιορτές" και "γενέθλια".
Ότι μπορεί να θες [θέλω] να χαζεύεις[χαζεύω] το ταβάνι της ομπρέλας στην παραλία, αλλά τελικά το ταβάνι να είναι μέσα σου [μου].
Ότι ακόμα και οι "κακές παρέες" — η ΓΑΔ και η Κατάθλιψη — μπορεί να έρθουν μαζί σου διακοπές.
Έγιναν στην Αίγινα τα κορίτσια!!!!

Άντε βρε παιδιά και καλό Φθινόπωρο!!!!

Κίσις (φιλάκια) & ας μιλάμε και για θέματα ψυχικής υγείας, κάνει καλό!

Υ.Γ. Τελικά δεν πήγα στα φεστιβάλ που έλεγα ότι θα πάω. Πήγα μόνο μία μέρα στο φεστιβάλ της Ελάτειας με τον αγαπητό μου Γιώργο. Πολύ κουλ παιδί ο Γιώργος!!!!